အယ္ဒီတာ႔ရြာ (၁၁)
က်မတို႔ ကိုးကြယ္တဲ့ ဆရာေတာ္ ဦးစိတၱရ မိန္႔ၾကားတာကို နာခဲ့ရဖူးတယ္။ “ဆုထားမ်က္ျခယ္..ရ၊ သာသနာဆိုတာ မကြယ္ဘူး။ အဲ... ေနရာေတာ့ ေရြ႕တတ္တယ္” တဲ့။
ဒါဆိုရင္ က်မဘာေၾကာင့္ လန္႔ျဖန္႔သြားရတယ္ဆိုတာ ရွင္တို႔ သေဘာေပါက္ေလာက္ပါၿပီ။ က်မတို႔ရဲ႕ ဗုဒၶဘာသာဟာ အေမရိကနဲ႔ ဥေရာပ ေလယာဥ္ေတြေပၚတက္ဖို႔ ေျခလွမ္း ျပင္ေနၿပီလားလို႔ ေတြးမိၿပီး ေၾကာက္လည္း ေၾကာက္ ၀မ္းလည္း ၀မ္းနည္း ျဖစ္သြားရတာပါ။
ေနာက္ၿပီး ဆရာေတာ္ ဆက္ၿပီး အမိန္႔ရွိတာက...
“ဗုဒၶဘာသာဆိုရာ ရတနာေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတာဟ... ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ဆိုတဲ့ ရတနာေတြေပါ့ဟာ။ ရတနာဆိုတာ နင္တို႔ သိတဲ့ ေရႊ၊ ေငြ၊ ပတၱျမား စတဲ့ ရတနာေတြလိုပဲ။ ဆင္းရဲသားက မ၀ယ္ႏိုင္ဘူးေလဟာ။ ခ်မ္းသားတဲ့ လူမွ ရတနာကို ၀ယ္ႏိုင္တာ” တဲ့။
ဘုရား..ဘုရား။ က်မတို႔ ဆင္းရဲသားေတြ ျဖစ္ကုန္ၿပီလား။ ဟုတ္တာေပါ့။ ဆင္းရဲသားက ေရႊနန္းေတာ္နားကို ဘယ္ကပ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ စားဖို႔မွ အႏိုင္ႏိုင္။ ဒါဆို ဟို သန္းေရႊတို႔ အုပ္စုပဲ ၀ယ္ႏုိင္ေတာ့မွာေပါ့။ ေရႊဆိုတာကေတာ့ ေငြနဲ႔၀ယ္လို႔ရတာ ဟုတ္ပါရဲ႕။ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ဆိုတဲ့ ရတနာေတြကိုေရာ ဘာနဲ႔မ်ား ၀ယ္ယူရမွာပါလိမ့္။
ေက်းဇူးႀကီးလွပါရဲ႕ရွင္။ ဆရာေတာ္ ဆက္အမိန္႔ရွိတာက...
“ဆုထားမ်က္ျခယ္ရ... ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာဆိုတဲ့ ရတနာေတြက ေငြနဲ႔ေတာ့ ၀ယ္လို႔မရဘူးေပါ့ဟာ။ တို႔စာေပထဲမွာ သူေတာ္ေကာင္းဥစၥာ ဆိုတဲ့ ေငြေတြကို ျပထားတာရွိတယ္။ အဲဒီ ဥစၥာေတြနဲ႔ ၀ယ္မွ ဒီရတနာေတြက ရမွာေပါ့”
ဒါဆိုရင္ အဲဒီ သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာေတြက ဘာေတြလဲဘုရား။
“ဒါေတြကေတာ့ သဒၶါ၊ သီလ၊ သုတ၊ စာဂ၊ ပညာ၊ ဟိရိ၊ ၾသတၱပၸ ဆိုတဲ့ သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာ (၇)ပါးပဲဟ။ ဒါေတြရွိမွ ဒါေတြနဲ႔ ၀ယ္မွ ရတနာစစ္၊ ရတနာမွန္ ျဖစ္တဲ့ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာေတြကို ရႏိုင္တယ္။”
ဒီေတာ့မွ က်မ တေရးေရးေတြးၿပီး စဥ္းစားမိတာပါ။
“သဒၶါ”ဆိုတာက ရတနာသံုးပါးအေပၚ မမိွတ္မသုန္ ယုံၾကည္မႈ၊ ကံ, ကံ၏အက်ဳိးကို ယံုၾကည္မႈ၊ ဒီလိုမဟုတ္လားရွင္။ က်မတို႔ ဆီမွာ ဒီလို သဒၶါတရားဆိုတဲ့ ေငြေတြ အလံုအေလာက္ ရွိၾကပါေသးရဲ႕လား။ ဒါေလးမွ မရွိေတာ့ရင္ ဆိုက္ကားသမားနဲ႔ ေရႊနန္းေတာ္ေ၀းသလို က်မတို႔နဲ႔ ရတနာသံုးပါး ေ၀းၾကရမွာေပါ့။ က်မအထင္ကို ေျပာရရင္, ဟို... မေကာင္းဆိုး၀ါးေကာင္ေတြက လြဲရင္ တိုင္းသူျပည္သားေတြ အားလံုး သဒၶါတရား ခ်မ္းသာၾကပါတယ္ရွင္။
ဟို မေကာင္းဆိုး၀ါးေကာင္ေတြကေတာ့ သူတို႔ဘာသာ သူတို႔ တီဗြီေပၚမွာ ဘာေတြပဲ ႐ိုက္ျပျပ ရတနာသံုးပါးနဲ႔၊ ကံ, ကံ၏အက်ဳိးကို လံုး၀ မယံုၾကည္ဘူး ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္။ သူတို႔ဆီမွာ ပထမဆံုး ဥစၥာျဖစ္တဲ့ သဒၶါတရားမွ မရွိပဲ ဘယ္လိုလုပ္ ရတနာသံုးပါးကို ၀ယ္ႏိုင္ေတာ့မွာလဲ။
က်မအထင္ကို ေျပာရရင္ သူတို႔ဆီမွာ ရတနာသံုးပါးမရွိေတာ့ပါဘူး။ သူတို႔ ရတနာေတြက သူတို႔ သဒၶါတရား ဆင္းရဲသားေတြျဖစ္လာေတာ့ တျခား တစ္ေနရာကို ေရြ႕သြားၾကၿပီေပါ့။
ဒုတိယ ဥစၥာက “သီလ”တဲ့ရွင္။ အားလံုးသိၾကပါတယ္။ ငါးပါးသီလ၊ ရွစ္ပါးသီလ၊ ရဟန္းေတာ္ေတြအတြက္ ပါတေမာကၡသံ၀ရသီလ။ သီလမရွိရင္လည္း ရတနာ၀ယ္လုိ႔ မရျပန္ဘူး။ က်န္တဲ့ သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာေတြကို မိေက်ာင္းမင္းေရကူးသင္ ျဖစ္ေနမွာ စိုးလို႔ က်မ အက်ယ္မေရးေတာ့ပါဘူး။
ေသခ်ာတာကေတာ့ သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာ (၇)ပါး ဆိုတာ ရတနာျမတ္သံုးပါးကို ၀ယ္ယူလို႔ရတဲ့ စီးတီးတို႔, အေမရိကန္ အိတ္(စ)ပရက္တို႔လို အင္တာေနရွင္နယ္ ခ်က္ေတြ မဟုတ္လား။
ေနာက္ၿပီး ဆရာေတာ္ ဆက္ၿပီး အမိန္႔ရွိတာက...
“တစ္ခ်ိန္က ပိုက္ဆံရွိလို႔ ေရႊေငြရတနာေတြ ၀ယ္ထားေပမဲ့ နင္တို႔က တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ စီးပြားေရးေတြက်၊ ဆင္းရဲလာၿပီဆိုရင္ အဲဒီ ေရႊေငြရတနာေတြကို နင္တို႔ ဆက္သိမ္း မထားႏိုင္ဘူး။ ေရာင္းခ်ၿပီး စားေသာက္ၾကရတယ္။ မွတ္ထားဟ.. ေရႊေငြရတနာဆိုတာ ပိုၿပီး ခ်မ္းသာတဲ့လူဆီ အျမဲတမ္းေရြ႕သြားတယ္။ တို႔ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာကလည္း နင္တို႔ သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာေတြ ခ်မ္းသာလို႔ ၀ယ္ထားတာမွန္ေပမဲ့, သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာေတြ တျဖည္းျဖည္း ဆင္းရဲလာၿပီဆိုရင္ နင္တို႔ထက္ ခ်မ္းသာတဲ့ လူေတြဆီကို ဒီရတနာေတြက ထြက္သြားမွာပဲ”... တဲ့။
ဘုရား, ဘုရား။ က်မကို ပိုၿပီး အထိတ္တလန္႔ ျဖစ္ေစတဲ့ ၾသ၀ါဒပါလား။ က်မတို႔ဟာ တစ္ခ်ိန္က သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာ အလြန္ခ်မ္းသာႂကြယ္၀ၾကတဲ့ သူေ႒းေတြ၊ မီလ်ံနာေတြ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီရတနာေတြကို က်မတို႔ ၀ယ္ယူႏိုင္ခဲ့ၾကတာေပါ့။ ဒီရတနာေတြက က်မတို႔ထက္ ခ်မ္းသာတဲ့ လူေတြဆီ သြားၾကမွာတဲ့။ ေနာက္ဆို...
ရတနာသံုးပါးစလံုး အေမရိကနဲ႔ ဥေရာပကို သြားၿပီး အေျခခ်မ်ား ေနထိုင္လိုက္ၾကရင္, ဘုရားမရွိ၊ တရားမရွိ၊ သံဃာမရွိ။ ေတြးရဲစရာမရွိ။
ဒီ ေသနာေကာင္ေတြ ဆီမွာေတာ့ သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာ တစ္ျပားမွ မရွိေတာ့တာ ေသခ်ာတယ္။ ဒီေကာင္ေတြက ဆန္ေရစပါး ေခါင္းပါး႐ံုတင္မက အခု သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာေတြ ဆင္းရဲေအာင္ပါလုပ္ေနၾကျပန္ၿပီ။ သူတို႔လုပ္ရင္ ၾကာမွာ မဟုတ္ဘူး။ တစ္ခ်ိန္က အာရွထိပ္သီးႏုိင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံကို ကမာၻ႔ အမြဲဆံုးျဖစ္ေအာင္ သူတို႔ လုပ္ျပၿပီးၿပီ။
သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာအခ်မ္းသာဆံုးျဖစ္တဲ့ က်မတို႔ႏိုင္ငံကိုလည္း အမြဲဆံုး ျဖစ္ေအာင္ သူတို႔ လုပ္ၾကဦးမွာ ေသခ်ာတယ္။
ဒီေတာ့ က်မတို႔ ရတနာေတြ သူမ်ားဆီ မေရြ႕ခင္ ဒီေကာင္ေတြကို ျဖဳတ္ခ်ႏိုင္မွ ရမယ္။ ျဖဳတ္ခ်ၾကရမယ္။ တဆက္ထဲမွာပဲ ရတနာေတြကိုလည္း တိုးတိုးေလးကပ္ၿပီး ေလွ်ာက္ထားခ်င္ေသးတယ္။
“ဗီဇာရလိုမ်ား အေမရိကကို ႂကြေတာ္မမူၾကပါနဲ႔ ဦးဘုရား။ ဒီေကာင္ေတြ မရွိရင္ အရွင္ဘုရားတို႔ကို တပည့္ေတာ္မတို႔ ဆက္လက္ ပူေဇာ္ထားႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေကာင္ေတြကလည္း မၾကာေတာ့ပါဘူး ဘုရား”
“ခဏေလး သည္းခံေတာ္မူၾကပါဦးဘုရား” လို႔ေလ။
ဟုတ္တယ္ေလ။ အေမရိက အစိုးရက က်မတို႔ ေသနာေကာင္ေတြထက္ ဟိရိနဲ႔ ၾသတၱပၸ ပိုခ်မ္းသာတယ္။
စဥ္းစားေနလို႔ မျဖစ္ဘူး။ ရတနာေတြ ေလယာဥ္ေပၚ မတတ္ခင္ ဟုိေကာင္ေတြကို အရင္ျဖဳတ္ခ်ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ၾကမွ...။
(ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းေရးၾကပါတယ္။)
ဆုထားမ်က္ျခယ္+ဇင္ေ၀ေသာ္
(ေအ၊ အို၊ ေအ၊ ဘီ)
0 comments:
Post a Comment