အယ္ဒီတာ႔ရြာ (၁၃)
“လက္”ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေတာင္ေတြ၊ ေျမာက္ေတြ၊ ေတြးၾကည့္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စာတစ္တန္, ေပတစ္ဖြဲ႔ေတာ့ မေရးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အမ်ဳိးသားေရးလႈပ္ရွားမႈႀကီးေတြ ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ အရွင္လတ္လတ္ ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရေတာ့ ဒီလက္အေၾကာင္းဟာလည္း “Replay” ဆန္ဆန္ က်မေခါင္းထဲကို ျပန္ျပန္၀င္ေနပါတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ “လက္” အေၾကာင္း စာတိုေလး တစ္ေစာင္ေရးခ်င္ေနမိတယ္။
“လက္”အေၾကာင္း မေျပာခင္ နည္းနည္းပါးပါး ၀န္ခံခ်င္ပါေသးတယ္။ ဒီအေတြးဟာ က်မနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္အေတြးလို႔ ေျပာလို႔မရပါဘူး။ ဘာလို႔လဲ ဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အဂၤုတၳိဳရ္ ျမန္မာျပန္ကို ဖတ္မိၿပီးတဲ့ေနာက္မွ ဆင့္ပြားေတြး ခဲ့မိလို႔ပါ။ ေလရွည္တယ္ မထင္ဘူးဆိုရင္ နည္းနည္း ထပ္ေျပာပါရေစ။ ျမတ္စြာဘုရားက “မ်က္စိ”နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အႏုပညာ ဆန္ဆန္ ေဟာၾကားခဲ့ဖူးပါတယ္။
၁။ မ်က္စိႏွစ္လံုးျမင္ ပုဂၢဳိလ္ = ပစၥဳပၸန္ သံသရာအက်ဳိး ႏွစ္မ်ဳိးကို သိသူ။ မိမိအက်ဳိး, သူတစ္ပါး အက်ဳိးကို သိသူ။
၂။ မ်က္စိတစ္ဖက္ျမင္ ပုဂၢိဳလ္ = ပစၥဳပၸန္ အက်ဳိးကိုသာသိၿပီး သံသရာအက်ဳိးကို မသိသူ။ ကိုယ္က်ဳိးသာသိၿပီး သူတစ္ပါးက်ဳိး မသိသူ။
၃။ မ်က္စိစံုလံုးကန္း ပုဂၢိဳလ္ = ဘာကိုမွ မျမင္ရသူ, တဲ့။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ မ်က္စိနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အဆံုးအမကို ဖတ္ၿပီး “လက္”နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဒီလို အေတြး နယ္ခ်ဲ႕မိပါတယ္။
ကံၾကမၼာရဲ႕ တစ္စံုတစ္ရာ အမွားအယြင္း မရွိဘူးဆိုရင္ က်မတို႔ လူသားအားလံုးမွာ လက္ႏွစ္ဖက္စီ ရွိၾကပါတယ္။ ဒါျဖင့္ ဒီလက္ေတြက ဘာလဲ။ လက္ႏွစ္ဖက္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္က ဘာလဲ။ သူမ်ားေတြရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈကို လက္ခုတ္တီး ေပး႐ံု သက္သက္ပဲလား။
လယ္သမား မိသားစုက ေပါက္ဖြားခဲ့ရတဲ့ က်မအတြက္ လက္ႏွစ္ဖက္ရဲ႕ ဟန္ခ်က္ကို ဒီထက္ပိုၿပီး တန္ဖိုးထားမိပါတယ္။
မွည့္၀င္းေနတဲ့ စပါးခင္းကို ရိတ္သိမ္းဖို႔ ဆိုရင္ေတာင္ ဘယ္လက္နဲ႔ စပါးပင္ေတြကို စုကိုင္ၿပီး ညာလက္နဲ႔ တံစဥ္ကိုင္ၿပီး ရိတ္ျဖတ္လိုက္ပါမွ အဲဒီစပါးေတြဟာ က်မတို႔ ထမင္းအိုးထဲကို ေရာက္လာႏိုင္မွာ မဟုတ္လား။
က်မတို႔မွာ လက္ႏွစ္ဖက္စီ ရွိၾကတယ္။ အဲဒီလက္ႏွစ္ဖက္ဟာ ေလးနက္တဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြ ကိုယ္စီ ေဆာင္ေနရပါမယ္။ ဒါမွ လက္ႏွစ္ဖက္ရဲ႕ တန္ဖိုး အစစ္ပါ။
က်မယံုၾကည္ပါတယ္။ “ညာ”လက္ဟာ မရေသးတဲ့ အခြင့္အေရးအသစ္ေတြကို ရယူဖို႔ျဖစ္ၿပီး “ဘယ္”လက္ဟာ ကိုယ္ရခဲ့ၿပီးသား အခြင့္အေရး ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို ကိုယ့္ေလာက္ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ မရွိေသးသူေတြကို ျဖန္႔ေ၀ေပးဖို႔ပါ။
မိမိထက္ ႀကီးက်ယ္ ျမင့္ျမတ္သူေတြရဲ႕ လုပ္ေဆာင္မႈ၊ ေအာင္ျမင္မႈေတြကို ႀကိဳးစားဖမ္းဆုပ္ဖို႔ “ညာ”လက္ကို အသံုးျပဳရသလို မိမိေအာက္နိမ့္ပါးသူ၊ အေတြ႔အၾကံဳ မရွိေသးသူေတြကို လက္တြဲ ေခၚယူဖို႔ “ဘယ္”လက္ကိုလည္း အျမဲတမ္း အသံုးျပဳေနၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
“ညာ”လက္ကိုသာ ျဖန္႔ကားၿပီး “ဘယ္”လက္နဲ႔ မျဖန္႔ေ၀ဘူး ဆိုရင္ ဒီလူဟာ “မသန္မစြမ္းသူ” စာရင္းထဲမွာ ထည့္ထားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ အဘိုးအဘြား ဂ်င္နေရးရွင္းကို ေက်းဇူးကန္းၿပီး နယူးဂ်င္နေရးရွင္းကို သစၥာေဖာက္သူပါ။ ဘိုးဘြားေတြရဲ႕ အေမြအႏွစ္ေတြကိုသာ စားသံုးၿပီး သားေျမးေတြကို လက္ဆင့္ မကမ္းႏိုင္၊ တြဲမေခၚႏိုင္ဘူး ဆိုရင္ ဒီလူဟာ ကမာၻ႔ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈကို တာ၀န္မေက်ႏိုင္သူ လူညံ့ တစ္ေယာက္ပါပဲ။
က်မတို႔ အရွင္လတ္လတ္ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ အမ်ဳိးသားလႈပ္ရွားမႈႀကီးေတြမွာ လက္တစ္ဖက္သာပါတဲ့ ဟင္ဒီကပ္ေတြ ေတြ႔ေတြ႔ေနရလို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ပ်က္မိပါတယ္။ က်မတို႔ ႏိုင္ငံရဲ႕ မည္းေမွာင္က်တဲ့ သမိုင္းတိုတိုေလး ထဲမွာကိုပဲ မ်ဳိးဆက္သံုးဆက္ေတြ႔ရပါတယ္။
၁။ ေန၀င္း ေရာင္နီပ်ဳိးခ်ိန္ ေက်ာင္းသား သမဂၢမ်ဳိးဆက္
၂။ ေန၀င္း ေန၀င္ခ်ိန္ (၈၈)မ်ဳိးဆက္
၃။ သန္းေရႊ ေန၀င္ရီတေရာ ၂၀၀၇ ေရႊျခည္လင္းလက္မ်ဳိးဆက္။
က်မယံုၾကည္ပါတယ္။ ေက်ာင္းသား သမဂၢဘယ္လက္နဲ႔ (၈၈)မ်ဳိးဆက္ ညာလက္ဟာ ျမဲျမံေနရပါမယ္။ (၈၈)မ်ဳိးဆက္ရဲ႕ “ဘယ္”လက္ဟာလည္း (၂၀၀၇)မ်ဳိးဆက္ရဲ႕ “ညာ”လက္ကို လွမ္းတဲြထားရပါမယ္။ ဒါဆိုရင္ က်မတို႔ လက္ေတြဆီက ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရရွိလာမွာပါ။
ဘာမွမရဘူးဆိုရင္ေတာင္ က်မတို႔ လက္ေတြဟာ သမိုင္းကို တန္ဖိုးထားတဲ့, သိကၡာရွိတဲ့ လက္ေတြအေနနဲ႔ ရင္ေကာ့ ေခါင္းေမာ့ႏိုင္မွာပါ။
ညီၫြတ္တဲ့ လက္ေတြရဲ႕ က်႐ႈံးခန္းဆိုတာ သမိုင္းမွာ ရွိဖူးလို႔လား။ ဒီလက္ေတြ ျမဲျမံပါေစ။ သိကၡာရွိၾကပါေစ။ အတၱမာနေတြ, ပုဂၢလိက အယူအဆေတြေၾကာင့္ ဒီလက္ေတြ ေလ်ာ့လ်ဲ မသြားပါေစနဲ႔ လို႔သာ။
ဆုထားျမတ္ျခယ္ + ဇင္ေ၀ေသာ္
(ေအ၊ အို၊ ေအ၊ ဘီ)
လက္
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
သံဃာေတာ္မ်ား၏ အင္အား
ေငြၾကာရံ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအား မတရား ၀င္ေရာက္ ဖ်က္ဆီးေသာ ရုပ္သံၾကည့္ရန္
0 comments:
Post a Comment